maandag 18 juni 2018

Rechtenkwestie WK is op Curaçao een probleem

Als door een wesp gestoken reageerde topjournalist Richeron Balentien op mijn facebook-post over de bomboshi rond de uitzendrechten van het Wereldkampioenschap voetbal op Curaçao. Gisteravond appte de TV13 journalist dat ik een 'riooljournalist' ben, dat ik hier 'poep en eet ' en met mijn promotie voor NOS 'fout bezig' ben, 'illegaal' zelfs. Ik zou 'respect' moeten hebben voor wat Curaçao 'voor mij heeft gedaan'.

Wat wil het geval?

Op mijn eigen Facebookpagina waagde ik te melden dat TV13, zijn werkgever, denkt de lineaire TV-kijker te slim af te zijn, maar dat het 2018 is en de kijker gewoon op internet terecht kan om voetbal te kijken. Als voorbeeld gaf ik mijn eigen werkgever, de NOS op, die overigens - normaal gesproken - ook via de kabel op Curaçao te zien is.

Dat laatste is meteen ook het probleem. De kabelproviders kregen tijdens de openingswedstrijd een brief van DirecTV, waarin stond dat de exclusieve rechten voor uitzending van de voetbalwedstrijden bij hen lagen en dat ze een sublicentie hadden gegeven aan TV13. En of ze al hun kanalen op de kabel die het waagden wedstrijden uit te zenden maar even op zwart wilde zetten.

Providers
Met knikkende knieën en zonder enig tegenpruttelen, voldeden TDS en Flow aan dat verzoek en nu kunnen veel kijkers niet meer hun eigen zender, zoals NPO1, kiezen om te kijken. Ze worden gedwongen om af te stemmen op TV13. Mijn oproep om lineaire TV gedag te zeggen in 2018 en gewoon op NOS.nl (of de app) te kijken zou zelfs illegaal zijn en volgens topjournalist Balentien zelfs oncollegiaal.

Waarom de providers zich zo gewillig naar de slachtbank laten leiden en hun leveringsplicht naar hun klanten in de prullenbak gooien is onbegrijpelijk. Wellicht alleen te verklaren door het mogelijke feit dat zij de signalen van andere rechthebbenden, zoals de NPO zelf illegaal afnemen en doorzetten.

Richeron Balentien
Free-to Air
Wie de verschillende brieven doorspit komt er achter dat er iets niet klopt. TV13 zegt de exclusieve Free-To Air-rechten te hebben gekocht en dat ze de wedstrijden ook, maar niet exclusief, via broadband transmission mogen verspreiden. Ik neem aan dat de kabel hiermee bedoeld wordt, anders zou de verspreiding via FLOW en TDS ook nog illegaal zijn. Via de app verspreiden, zoals ze ook doen, lijkt me dan net zo illegaal.

Commentaar
Maar daar gaat het in mijn ogen helemaal niet om, ik heb er geen problemen mee dat zij de wedstrijden uitzenden. Ze doen dat met commentaar in het Papiaments en bedienen daarmee heel veel mensen op Curaçao.

Waar ik wel moeite mee heb, is dat de zender nu claimt dat als TV13 de rechten niet had gekocht, de mensen op Curaçao niet legaal hadden kunnen kijken naar het WK. Daar valt juridisch nog wel wat op af te dingen, denk ik. Kijken is iets anders dan een signaal distribueren.

Maar wat ik hinderlijker vind, is dat ze anderen dwingen naar het commentaar van TV13 te luisteren. Wie deze dagen een wedstrijdverslag beluistert op de zender, weet waarom.

Het zijn niet allemaal topjournalisten, zoals Richeron Balentien.

Curaçao moet van mijn buurman massaal achter de Belgen staan

Premier Eugene Rhuggenaath kreeg het eerste exemplaar
Guy Cozijns is een Vlaamse Curaçaoënaar. Hij is gek van voetbal en heeft net het grootste flatscreen van Curaçao gekocht. België wordt namelijk wereldkampioen en iedereen mag dat bij hem komen kijken. 

Om zijn overtuiging kracht bij te zetten schreef Guy een boek: WK Rode Duivels: we worden wereldkampioen. Voor de promotie maakte hij het volgende filmpje:


Het boekje komt vandaag uit en is onder andere in grote oplage gekocht door TUIfly. Deze maatschappij wliegt vandaag - toevallig - voor het eerst op Curaçao, vanaf het Brusselse Zaventem. Elke maandag voortaan - en goedkoop! 

De passagiers van deze vlucht moeten helaas de eerste wedstrijd van de Belgen missen en daarom deelt TUI hen op vertoon van de instapkaart het boekje van Guy aan. Nederlands of Frans. En natuurlijk ook te verkrijgen in de Curaçaose boekhandel.

En waarom ik dit promoot? Guy is mijn buurman en dat is in deze oranjeloze tijden beter dan een verre vriend. Het hele WK voor de Belgen, van harte!



zondag 10 juni 2018

Rode kaart voor Advent Ziekenhuis na ernstige fouten


De uitspraak van het Gerecht in Eerste Aanleg in de zaak van het Advent Ziekenhuis tegen de Inspectie voor de Volksgezondheid is zorgwekkend. Niet eerder is een zorginstelling op Curaçao een dwangsom opgelegd, die vervolgens in rechte ook nog gehandhaafd blijft. Het vonnis zegt verrassend genoeg ook iets over de Inspectie zelf. Die in eerste instantie geen actie ondernam na alarmerende berichten. De Inspectie heeft van zijn fouten geleerd. Nu het Advent nog.

Want wie zegt dat de ernstige tekortkomingen op de afdeling Interne Geneeskunde van het Advent - zoals nu door het Gerecht bevestigt - opnieuw niet adequaat worden gepareerd door het bestuur?

Cenaida Pannevlek | Directeur Advent Ziekenhuis
De houding van het bestuur van het ziekenhuis in deze problematiek, onder leiding van mevrouw Cenaida Pannevlek, geeft weinig hoop. Zij hield en houdt de hand boven het hoofd van haar eigen dokter, Nagy Bakir. Terwijl een auditrapport in januari 2016 en een vervolg audit in oktober van dat jaar genoeg redenen geven om dat niet te doen.

Sexueel grensoverschrijdend gedrag
Wellicht werd die hand boven het hoofd ingegeven door het feit dat de Inspectie in die tijd meespeelde met het spelletje. De twee genoemde auditrapporten hadden om onduidelijke redenen niet tot actie van de toenmalige inspecteur Joe Alcalá (waarnemend) en  Gersji Rodriquez Pereira geleid.

De laatste legde zelfs een klacht over seksueel grensoverschrijdend gedrag van dr. Bakir in 2013 naast zich neer, terwijl de betreffende internist voor een soortgelijke klacht in 2003 al eens door het Medisch Tuchtcollege in Nederland uit zijn beroep was gezet. Het mag niet verwonderen: Pareira en Bakir waren dikke vrienden van elkaar. Actie richting Advent en Bakir volgt uiteindelijk pas na komst van een nieuwe baas bij de Inspectie, dr. Jan Huurman in 2017.

dr. Jan Huurman | Inspecteur-generaal Volksgezondheid
Die laatste kon ook weinig anders als begin december van dat jaar een patiënte van dr. Bakir met geelzucht overlijdt. Een treurig incident dat ontdekt wordt in het Sehos, waar de patiënt met spoed werd opgenomen na ontslag uit het Advent en na een gemiste diagnose van de betreffende internist Bakir. Zij overlijdt uiteindelijk in een ziekenhuis in Nederland door leverfalen. De conclusie van de gemiste diagnose wordt later overigens onderschreven door dr. Bakir zelf.

Kassa
Tijdens de behandeling van de rechtszaak komt naar voren dat Bakir eerder al door het Sehos weggestuurd was. Er waren daar vraagtekens bij de klinische relevantie van zijn aanvraagbeleid, zijn inhoudelijk functioneren, gebrek aan ziekte-inzicht en Bakir bleek eigenwijs, niet corrigeerbaar.

Bovendien waren er bij poliklinische werkzaamheden seksuele avances naar studentes en arts-assistenten gemeld. De toegang van dr. Bakir werd dan ook met ingang van oktober 2013 door het Sehos ontzegd voor onbepaalde tijd. Bakir is nog altijd niet toegelaten tot het Sehos.

De opname-indicaties van dr. Bakir zijn in het Advent ziekenhuis ruim, meldt de Inspectie. Ruimer dan wat gebruikelijk is binnen de beroepsgroep. In gewoon Nederlands: Bakir had de neiging om patiënten al heel snel op te nemen, terwijl daar medisch gezien geen noodzaak toe bestond. Goed voor de kas van het ziekenhuis. Althans dat kun je concluderen wanneer het Advent zelf zegt dat het niet opnemen van patiënten door Bakir er toe zal leiden dat het Advent uit financiële overleving moet overwegen mensen te ontslaan.

dr. Nagy Bakir
Uit de auditrapporten komt ook een beeld naar voren dat het ziekenhuis veel geld verdient door onnodig patiënten op te nemen. Bakir blijkt een meester in het opnemen van vooral niet-acute patiënten met ontregelde bloedsuikerwaarden en hoge bloeddruk. Deze vorm van zorg is eerder huisartsenzorg te noemen.

Dubieuze opnames, aldus de inspectie. Het is überhaupt de vraag of de patiënten die dr. Bakir opneemt conform de medische professionele standaard wel in aanmerking komen voor opname in een ziekenhuis voor behandeling. In de meeste gevallen had volstaan kunnen worden met poliklinische zorg of had allang terugverwezen moeten worden naar de huisarts.

Het Advent is het hier niet mee eens. Bakir behandelt per maand ongeveer 1.500 patiënten, 18.000 per jaar. daarvan neemt Bakir zo'n 400 patiënten op, twee procent van het totaal. Geen overdreven percentage, aldus het ziekenhuis. Maar een verweer, gericht op medisch inhoudelijk gronden, blijft achterwege.
.
Vonnis
De Inspectie legt vervolgens een reeks van aanwijzingen op, waarvan de laatste zelfs een dwangsom bevat. Directe aanleiding is het feit dat Bakir, in strijd met eerdere aanwijzingen, toch een patiënte heeft opgenomen. Advent houdt zich daarmee niet aan de aanwijzing van de Inspectie. Hetgeen het ziekenhuis overigens zelf bevestigt in een brief van advocaat Braams.

Gelet op wat hiervoor vermeld wordt, is de rechter van mening dat het Advent, ondanks het feit dat uit de audits van 2016 en 2018 is gebleken dat de kwaliteit van de door haar aangeboden internistische zorg onvoldoende is en sprake is geweest van een patiënte van wie het overlijden
mogelijkerwijs door die slechte internistische zorg is veroorzaakt, inderdaad niet alle aanwijzingen volgt. Dat terwijl die aanwijzingen juist met het oog op kwaliteitsverbetering en het bieden van verantwoorde zorg zijn opgelegd.

Onder deze omstandigheden denkt de rechter dat de kans klein is dat de bodemrechter zal oordelen dat de Inspectie niet had mogen overgaan tot het opleggen van de 20.000 gulden dwangsom. Advent verliest dus.

Bestuur
In de rechtszaak vecht het Advent de auditverslagen en de door de Inspectie gegeven toelichting niet aan, in ieder geval niet voldoende volgens de rechter. En de niet bestreden conclusies in de inspectierapporten zijn niet mals, zoals hierboven al aangegeven.

Bovendien lukt het het Advent niet om tussen de eerste en laatste audit, gedurende een periode van twee jaar die zorg zodanig te verbeteren dat deze aan de daarvoor geldende kwaliteitseisen voldoet. Dat kan ook niet, als het bestuur van het ziekenhuis niet serieus omgaat met klachten over haar artsen en verpleegkundig personeel. In het bedrijfsleven, lig je er dan uit.

Tijd voor een nieuw Advent bestuur? De naam van het ziekenhuis zou niet alleen een hemelse, maar wellicht ook een aardse voorspelling kunnen worden.

-------
Download hier:

zaterdag 9 juni 2018

Overheid Curaçao structureel in de fout met subsidies


Met het uitbrengen van het rapport 'Subsidie' over afwijkingen op het subsidiebeleid van de overheid tussen 2010 en 2015 schetst de Algemene Rekenkamer Curaçao (ARC) opnieuw* een onthutsend beeld van hoe de overheid omgaat met gemeenschapsgeld. Het rapport vertelt niet waarom die overheid dat doet of nalaat te doen en waarom 'checks en balances' kennelijk niet werken om ministers en ambtenaren in het gareel te houden. Daar ligt mijns inziens een schone taak voor juristen en criminologen, maar meer nog voor sociologen en antropologen.

Op basis van het onderzoek blijkt dat de ministeries geen deugdelijke dossiers bijhouden met alle relevante documenten, waaronder de documenten die aan de subsidieaanvraag moeten worden toegevoegd. Vervelende bijkomstigheid is dat de ARC hierdoor geen beeld heeft gekregen van de volledigheid van de ingediende subsidieaanvragen. Mogelijk zijn wel alle documenten van betreffende instellingen die subsidie aanvroegen ingediend, maar het ministerie beschikt nu in ieder geval niet over deze documenten.

Rechtmatig
De ARC concludeert verder dat niet alle verleende subsidies rechtmatig zijn verleend, omdat zij niet aan alle bepalingen van de subsidieverordening voldeden. Het gaat om in totaal 361 subsidies (65 procent van het totaal) die 475.3 miljoen gulden opstreken. Meest opmerkelijke onrechtmatigheid is de verstrekking van ruim 14 miljoen gulden verstrekt door ministers in de regering Schotte zonder toereikende begroting, maar achteraf wel goedgekeurd door het parlement.

Bij 361 subsidies, 60 procent van het totaal blijken instellingen geen verantwoording in de vorm van een activiteitenverslag en een jaarrekening/financieel verslag te hebben ingediend. Het gaat hier in een groot aantal gevallen om ontbrekende verantwoordingen voor subsidies hoger dan 300.000 gulden, waarvoor ook een controleverklaring is vereist bij de jaarrekening. Alles uiteraard in strijd met de bepalingen van de subsidieverordening.

Volgens de ARC heeft de Raad van Ministers in de onderzochte periode besluiten genomen om subsidie uit te betalen zonder dat de betreffende instellingen de voorgeschreven verantwoordingsdocumenten hebben ingediend en heeft toegelaten dat zowel de instellingen als de ministeries op structurele basis afwijken van de subsidieverordening.

De laatste fase van een subsidietraject gaat over het proces van de vaststelling van het verleende subsidiebedrag door de minister. Dat wordt gedaan in een zogenaamde vaststellingsbeschikking. ARC constateert dat het merendeel van de verleende subsidies niet is vastgesteld. Bij 575 van de in totaal 614 verstrekte subsidies ontbreekt die beschikking. Daar is een bedrag mee gemoeid van bijna 700 miljoen gulden. 94 procent van alle subsidies zijn op die manier niet door de minister vastgesteld.

Voor deze subsidie hebben de ministers en ministeries dus geen tool in handen om subsidies in te trekken of te verlagen als de instellingen niet aan hun verplichtingen voldoen.

Subsidiebeleid
Het mag niet verbazen dat  de overheid tot nu toe geen subsidiebeleid heeft geformuleerd. Subsidies zijn weliswaar in veel gevallen op basis van de beleidsvoornemens verleend - al dan niet opgenomen in het regeerakkoord/–programma -, maar vaak zonder dat hiervoor een beleidskader is ontwikkeld.

Ministeries zien er onvoldoende op toe dat instellingen tijdig een volledige subsidieaanvraag indienen. Zij maken geen duidelijke afspraken met de instellingen die subsidie ontvangen over hun verantwoordingsplicht en de gevolgen bij het niet voldoen aan de gestelde eisen. Er zijn geen ambtenaren speciaal belast met het toezicht op de naleving van de subsidiebepaling.

Schokkender is de constatering van de ARC, dat ministers de subsidieverordening misbruiken door de gelden te gebruiken voor het financieren van exploitatietekorten. Volgens het ministerie van Algemene Zaken (Rhuggenaath) is dat overigens niet strikt verboden, maar dat is onjuist volgens de ARC.

Rhuggenaath
Het beeld dat in het rapport wordt gegeven is van een op zijn zachtst gezegd slordige overheid, maar feitelijk een incompetente overheid, die nalaat het uitbesteden van beleid goed te organiseren en na organisatie goed te besturen. Dat is een verwijt aan eerdere regeringen (Schotte, Betrian, Hodge, Asjes, Whiteman I en II), maar ook de regeringen daarna, Koeiman, Pisas en Rhuggenaath. De laatste kan daadwerkelijk verandering aanbrengen.

In zijn speech ter gelegenheid van het 33-jarig bestaan van ontwikkelingsbank Korpodeko gaf de premier aan te werken aan een gedragscode voor ambtenaren, het publiceren en vlot digitaal openbaar maken van overheidsinformatie. Zijn plannen om een Integriteitsbureau op te zetten en te belasten met onderzoeken naar integriteit op de ministeries, heeft alleen maar zin, als de overheid zich aan haar eigen wetten houdt. Het rapport van de ARC toont aan dat dit in ieder geval bij de subsidieverlening niet het geval is.

Feedback
Misschien moeten vakbekwame journalisten subsidie aan gaan vragen, om te zorgen dat rapporten van de ARC niet na enkele weken alweer in de lade verdwijnen. Want ook dat is inherent aan een overheid die z'n zaakjes niet op orde heeft.

Ter illustratie, toen ARC in de ambtelijke ronde een reactie vroeg op de bevindingen in haar rapport, kreeg zij alleen van het ministerie van Justitie feedback. Later, toen gevraagd werd aan de ministers om te reageren, kwam er feedback van de SG van Economische Ontwikkeling. Pas in de laatste ronde reageerden de ministers - met aanzienlijke vertraging. Van de ministers van Financiën, BPD en GMN is geen reactie ontvangen.

------
Download hier het hele rapport van de Algemene Rekenkamer
------
*Zie het eerdere rapport van de Rekenkamer over het Mandaatregister en mijn artikel daarover: 
PS-ministers tekenden eigenhandig voor miljoenen

Hollandse harteloosheid


Alle mooie woorden in het regeerakkoord ten spijt is er onverminderd sprake van twee Nederlanden: het rijke Europese deel met al zijn sociaal-maatschappelijke voorzieningen en het arme Caribische deel met gebrekkige en zelfs geheel ontbrekende voorzieningen. De deelname van het CDA, D66 en ChristenUnie aan het kabinet heeft het stempel dat de VVD tijdens Rutte II op het beleid ten aanzien van de bijzondere gemeenten Bonaire, Sint Eustatius en Saba drukte nog niet kunnen uitwissen. Dat wordt wel tijd.
door René Zwart/Koninkrijksrelaties.nu

In Den Haag zijn er maar weinigen die begrijpen waarom inwoners van de BES-eilanden zich als tweederangs Nederlanders weggezet voelen. Er worden toch veel goede dingen gedaan, is steevast het weerwoord. Dat is zeker waar. Denk aan het versterken van het kapitaal van het Pensioenfonds Caribisch Nederland, het repareren van individuele pensioenrechten van medewerkers van de Rijksdienst Caribisch Nederland en het onderwijs, het herstel van de orkaanschade op Sint Eustatius en Saba en het subsidiëren van drinkwater en elektriciteit.
Maar al deze zogenaamd goede daden komen simpelweg voort uit de zorgplicht die de Rijksoverheid nu eenmaal heeft en waarvoor ook burgers en ondernemers in Caribisch Nederland braaf belasting betalen (157 miljoen per jaar). Voor die relatief niet geringe bijdrage aan de rijkskas mogen de overzeese landgenoten verwachten dat er met voortvarendheid wordt gewerkt aan het naar een aanvaardbaar niveau tillen van de meest fundamentele voorzieningen.
Al is er veel geïnvesteerd in het onderwijs, de zorg en de veiligheid, er zijn nog altijd schrijnende achterstanden die vooral de meest kwetsbaren raken. Een voorbeeld daarvan manifesteerde zich deze week: door het ontbreken van een jeugdwet dreigen gezinnen met de voogdij over een pleegzorgkind hun vergoeding te verliezen. Kan het hartelozer? Een zekere ongelijkheid met Europees Nederland zal er waarschijnlijk altijd wel blijven bestaan, maar het contrast moet niet nog onrechtvaardiger worden gemaakt dan het nu al is. En dat doet het kabinet wel met het besluit voor ouders met kinderen in Europees Nederland 1 miljard euro extra uit te trekken en daarvan geen cent voor Caribisch Nederland te reserveren.
De smoes ligt vast al klaar: eerst moet het onderzoek naar het bestaansminimum afgerond zijn. En als het rapport er eenmaal is, dan zal er wel een volgend onderzoek nodig zijn om te kijken wat er met de uitkomsten moet worden gedaan. Het begint een akelige Haagse gewoonte te worden noden op de BES-eilanden te bestrijden met een onderzoekje hier en een onderzoekje daar. Ook daarvan is een recent voorbeeld: op de eilanden is geen preventief bevolkingsonderzoek naar veelvoorkomende ziekten die bij ontdekking in een vroeg stadium doorgaans goed behandelbaar zijn. Wat doet de verantwoordelijke bewindspersoon: die kondigt, jawel, een onderzoek aan.
Het is ontegenzeggelijk waar dat coördinerend staatssecretaris Knops en zijn staf de handen vol hebben gehad en nog hebben aan de nasleep van de orkanen Irma en Maria. En dat het wanbestuur op Sint Eustatius evenzeer hun aandacht opeiste, evenals de begrotingsperikelen van Aruba en Curaçao. Maar na 8 maanden Rutte III hebben we nog te weinig visie en ambitie gezien om Caribisch Nederland structureel vooruit te helpen. Misschien is het eerdere pleidooi van Tweede Kamerlid Roelof Bisschop (SGP) voor een Deltaplan zo gek nog niet. Maar eerst doet de Kamer er goed aan zo snel mogelijk per motie af te dwingen dat de kinderbijslag net als in Europees Nederland ook op de eilanden fors wordt verhoogd. Dat kost hooguit een paar promille van dat miljard.

vrijdag 8 juni 2018

Conclusie van Repliek OM, in de hoger beroepszaak Maximus

De drie rechters van het Hof gaan zich de komende weken buigen over de zaak Maximus - Fonseca. Op 13 juli is de uitspraak. Het Hof moet daarbij rekening houden met wat het OM als bewijs heeft aangeleverd en met wat de verdediging, advocaat Marije Vaders en verdachte Fonseca zelf, naar voren hebben gebracht. De man uit Koraal Specht beriep zich de afgelopen dagen op zijn zwijgrecht. Hij liet alles over aan zijn advocaat en maakte alleen gebruik van zijn recht op het laatste woord in deze zaak. Eerder reageerde het OM op de pleitnota van de verdediging, die gisteren werd voorgelezen.  Daarvan zijn nog geen digitale of papieren kopieën van afgegeven, hoewel eerder toegezegd. Hieronder volgt het repliek van het Openbaar Ministerie.
mr. Gert Rip (l) en mr. Liomar Angela
Ten aanzien van verklaring Kuwas, benadrukt het OM, dat de politieverklaringen d.d. 11 maart 2014 en 12 oktober 2015 van Kuwas, als bewijs gebruikt door het GEA in het geappelleerde vonnis, consistent zijn met de verklaringen, die hij heeft afgelegd ter terechtzitting in eerste aanleg 19 april 2017 en tweede aanleg.

Voormelde consistentie ziet telkens op:

de opdrachtverstrekking en de betaling en de daarvoor geldende wetenschapsbronnen.

De opdrachtverstrekking is bij twee separate gelegenheden opgekomen, namelijk enige dagen voor en op de dag van de aanslag, beide in de wijk Koraal Specht.

De eerste gelegenheid ziet op de meeting bij de woning/in de garage van Florentina, waarbij appellant aanwezig is en Florentina aanzet om apart in de garage te praten met Martinez en hem.

Het is dan Florentina, die in de garage inhoudelijk de opdracht aan Kuwas uitlegt en verstrekt en daarbij tevens benadrukt, dat appellant degene is die voor de opdracht betaalt. Dit gebeurd buiten de aanwezigheid van appellant.

Na het gesprek in de garage is appellant weer daar.

Bron van wetenschap. Kuwas neemt waar, dat appellant zowel voor als na het onderhoud in de garage er is en ziet en hoort hem tegen Florentina zeggen, dat Florentina in de garage met Kuwas en Martinez moet praten (omdat die kan worden afgesloten).

Bron van wetenschap van de opdrachtverstrekking en betaling is van horen zeggen van Florentina.

De tweede gelegenheid valt uiteen in twee momenten, waarbij Florentina en Kuwas overleg hebben over het opschalen en uitvoeren van de aanslag. Daarbij is Fonseca niet in beeld. Het treffen wordt niet weersproken door de verdediging.

Bij de betaling ziet de consistentie in het bijzonder op de eigen waarneming van Kuwas, dat hij uit een zwarte sporttas met cash geld door Florentina is uitbetaald, welke tas appellant vlak daarvoor bij Florentina had bezorgd. In eigen woorden uit requisitoir:

“Het geld, dat ik van Pretu kreeg kwam uit een zwarte sporttas, waarin heel veel geld zat. Ik had die sporttas eerder gezien. Nini had die sporttas bij Pretu naar binnengebracht, voordat ik werd uitbetaald. Toen Nini weer bij Pretu wegging, had hij geen tas bij zich.  Een aantal dagen daarvoor had ik Nini en Pretu ook al samen gezien met die sporttas” (getuigenverklaring van 19 april 2017 op zitting GEA, zittingsprocesverbaal, pag. 3).

Het klopt, dat Kuwas naar zijn getuigenverklaring d.d. 19 april 2017 bij het GEA toe niet altijd consistent heeft verklaard. Voor die omslag heeft Kuwas aangegeven:

donderdag 7 juni 2018

Politie Curaçao: laat journalisten hun werk doen


De straatagenten van Curaçao beginnen me langzamerhand de keel uit te hangen. En dan doel ik op die mannetjes die menen hun tekort aan gezag thuis te moeten compenseren met het lastig vallen van journalisten op straat en ons het werk te beletten.

Als je je ooit afvraagt waarom ik nooit bloederige foto's publiceer, denk dan niet dat ik een nobele ethiek nastreef. Een code hanteer, die mij stuurt in wat wel en wat niet kan/mag. De werkelijke reden dat je zulke foto's niet ziet van mij, is omdat de bovenstaande straatagentjes selectief journalisten - al dan niet betaald - doorlaten bij ongelukken, brandjes, overvallen en andere plaatsen van delict. Je begrijpt, ik word over het algemeen tegengehouden, want betaal niet.

Eerder meegemaakt 
Ik had het al eens meegemaakt, toen een Vigilante-fotograaf met wie ik opliep naar een overval bij Freeport-Juwelers wel over het gele do-not-cross politielint mocht stappen en mij werd gemaand achter datzelfde lint te blijven op straffe van aanhouding.

Bij de verdrinking van een man aan de Handelskade werd ik zelfs achternagezeten door zo'n agentje die mijn camera in beslag wilde nemen. Gelukkig bood collega Yves Cooper mij asiel en bescherming in het atelier van Ashely Mauricia, anders was ik camera en film en wat niet nog meer kwijt geweest.

Het verhaal van KPC en gevangenispersoneel dat mij wilde verbieden opnames te maken op straat, buiten de SDKK-gevangenis is bekend - lees hier maar hier.

Rechtbank 
Gisteren bij de rechtszaak tegen Burney Fonseca (in de moordzaak Wiels) werd ik opnieuw lastig gevallen door het KPC-personeel. Dit maal van de rechtbank. Zij besloten eigenhandig dat ik dit keer niet met camera het Gerechtsgebouw naar binnen mocht. Sterker ik werd weer naar buiten gedirigeerd met het advies mijn camera in de auto (!) op te bergen om daarna opnieuw proberen binnen te komen.

 Dat ik altijd en al jaren met camera naar binnen ga en dat iedere ander journalist met camera wel naar binnen mocht, was geen argument volgens de afgestudeerde agent. En dat het Hof deze regel ook niet kende, werd duidelijk toen een hulpeloze Nydia - perswoordvoerder van het Hof - mij zachtjes toefluisterde om maar mee te werken, want anders zou ik nog te laat op de zitting verschijnen.

Falta rèspèt 
Vandaag werd het nog gekker. Ik kwam ter plaatste bij een ernstig ongeluk op de Caracasbaaiweg ter hoogte van de Kabuya-snek. De weg was afgezet, slachtoffers reeds afgevoerd en onderzoek door Forensys afgerond. De bergers waren bezig met de opruimwerkzaamheden. Vier agentjes zaten in hun pick-up te wachten tot de boel aan kant was en de weg weer vrijgegeven kon worden. Alle pers was al geweest; waarschijnlijk stonden hun foto's en filmpjes met bloederige uitstraling al lang online.

Toen ik langs de auto liep om van de berging wat foto's te maken, hoorde ik achter mij wild geclaxoneer en geluid van een sirene die snel aan en uit werd gezet. De vier agentjes. Moeite om uit te stappen deden ze niet. Daarvoor was de zon waarschijnlijk te warm op dit middaguur en de airco van hun pick-up te comfortabel.

Nou word ik wel vaker terug getoeterd uit luiigheid, dus ik ben redelijk gewend om daar niet op te reageren en gewoon mijn werk te doen. Het geluid werd alleen oorverdovend lastig en mijn foto's al gemaakt, zodat ik besloot me om te draaien en te vragen: waarom zoveel lawaai op dit hete middaguur?

Wat toen volgde zal ik niet verder beschrijven. Maar 'falta rèspèt' en 'we waarschuwen u' werd meermalen herhaald. Het was duidelijk: ik had te luisteren en mocht geen foto's maken. Kijk voor de grap eens naar de video die mijn collega's even daarvoor hadden gemaakt en dat gelukkig ook mochten doen van diezelfde agenten. Zij wel.


Toen ik vroeg op welke gronden zij mij het werk nou wilde beletten, waren de rapen gaar en hoorde ik niet zo vriendelijke taal uit de wagen komen. Ik bood de agenten aan om mij maar te arresteren, want crimineler dan ik nu was, zou ik nooit meer worden.

Uiteraard werd ik niet gearresteerd, want A): er was natuurlijk geen enkele wettelijke grond voor zo'n maatregel, maar B): het idee om uit de airco te moeten stappen voor een aanhouding was voor de sterke arm natuurlijk nog kwellender.

Onze ontmoeting eindigde met hun opmerking dat ik niet zo achterlijk moest doen en respect moest hebben voor hun werk en míjn welgemeende constatering dat ik precies hetzelfde dacht, maar dan over hun.

Vriendjespolitiek
Ik lach er nu weer om, maar het wordt tijd dat de politie eens één lijn trekt in hun behandeling van de pers en niet alleen maar hun mediavriendjes door laten bij een plaats-delict. Het is een vorm van vriendjespolitiek/corruptie die ziek maakt en een schaduw werpt over het KPC en al die politiemensen die wél eerlijk hun werk doen en het gezag waardig uitvoeren.

Want die zijn er ook en ik kan ze gelukkig tellen op de vingers van mijn hand.

Rechtenkwestie WK is op Curaçao een probleem

Als door een wesp gestoken reageerde topjournalist Richeron Balentien op mijn facebook-post over de bomboshi rond de uitzendrechten van het ...