door Reinoud van den Berkhof
Beluister deze column hier (4'37")
De datum van de volksraadpleging, ook wel referendum genoemd, nadert. Al kijkend vanuit een flitstrein, flitsen onafwendbaar de dagen en data voorbij, tot Referendum Day.
De oppositie wordt steeds nerveuzer. Stel dat het volk ja zegt, wat dan? Maar het volk moet geen ja zeggen. Het moet nee zeggen: in kapitale hoofdletters: NEE. En dat is het doel waarnaar de oppositiepartijen wanhopig streven. Met man en macht wordt het voortschrijden der dagen tegengehouden. Er moet een dam opgeworpen worden, waardoor straks het meer van kunstmatige gecreëerde ongenoegens en emoties doorheen moet breken. Het kolkende No No van het volk.
Zo werd de beoogde voorzitter van de referendumcommissie, Armin Konket, het vuur zo aan de schenen gelegd, dat hem niets anders restte dan op te stappen. Een echte man met echte guts. Daar zijn er op ons eiland helaas nog veel te weinig van.
Dan wordt de volgende kaart uit de mouw geplukt. Macambas mogen niet stemmen. Wat netter gezegd: “Europese-Nederlanders worden uitgesloten om op Referendum Day te mogen stemmen”. En natuurlijk ook niet wanneer er volgend jaar verkiezingen zouden zijn. Het wordt uiteraard en overal in alle toonaarden ontkend, maar het is eigenlijk een ordinaire variant van de Nederlandse VIA. Een soort van Curaçaose mutatie, de VIN, ook wel Verdwijn Indicatie Nederlanders genoemd. De briljante gedachte hierachter is, dat als je nu al die horden macambas uitsluit van het referendum, dan hou je meer anti-macambas over. En die zeggen 'nee' tegen de nieuwe staatkundige structuur. En dan kunnen wij als opposanten gewoon op onze goed betaalde politieke baantjes blijven zitten.
Nu lijken er erg veel macambas op Curaçao te werken en te wonen, maar eigenlijk zijn dat er zo weinig, dat zij met hun stem weinig of geen invloed uit kunnen oefenen op de uitslag van het referendum.
En wie zegt dat die macambas allemaal 'ja' stemmen? Misschien stemmen die 2000 macambas wel 'nee'. Stel nou dat die Europese Nederlanders 'nee' zouden zeggen, en ook niet mogen stemmen? Nou, dat is dan behoorlijk pech voor de oppositie. Vooral wanneer het verstandige overgrote Curaçaose volksdeel 'ja' zegt. Maar ja, de briljante bedenkramen van dit anti-macamba marketingproduct zien dat zelf natuurlijk niet zo.
Zij zorgen wel voor onrust, maar dat is dan ook het doel waarnaar zij streven. 'Nee' stemmen betekent dat je als nee-stemmer blindelings de wet van de remmende vooruitgang volgt. 'Nee' stemmen betekent achteruitkijken. En wat zien we dan? Een gigantische staatsschuld, en een gigantische renteschuld voor opgenomen leningen om die gigantische staatschuld af te lossen. Schulden zo groot, dat wij de armoede, de slechte wegen, de slechte verlichting, de enorme milieu en gezondheidschade op ons eiland nooit, maar dan ook nooit kunnen bestrijden. Er is geen geld, zelfs geen cent voor welke verbetering dan ook van het welzijn of welbevinden van ons volk.
Het enige wat kennelijk altijd wel kan, is het verhogen van de eigen politieke pensioenen. Het enige wat ons, het volk van Curaçao, daarom te doen staat, is vooruitkijken. Niet een stap vooruit, maar een heleboel stappen vooruit. Om ons, het volk, en ons Pais Korsou te redden. 'Nee' stemmen betekent dat wij onszelf vastketenen aan ons eigen verleden. Wij moeten ons losrukken van en uit dat eigen verleden. Niun pas atras, pero hopi, hopi pas dilanti! Nos mester salba nos i Korsou. Ban salba Korsou!
Re-koloniseren door Nederland? Onzin, daar is Nederland veel te klein voor. We moeten niet blijven hangen in onze eigen kleine gewichtige politieke vicieuze cirkeltjes We moeten niet op ons eigen kleine eiland rondjes blijven rennen, om te proberen om in onze eigen belangrijke staart te happen. We moeten het grotere geheel opzoeken, we moeten Europa in. Zorgen dat wij onszelf laten vertegenwoordigen, hoe klein ook, in het Europees Parlement. Want van Europa moeten wij het straks hebben. Europese toeristen als bron voor onze toeristen industrie, Curaçao als belangrijk tussenstation en doorvoerhaven tussen Europa, Zuid-Amerika en het Caribisch gebied; Curaçao als ontwikkelingsgebied voor alternatieve energie; enzovoots, enzovoorts, enzovoorts....
Wanneer zal nu eindelijk de Heilige Geest neerdalen op onze politieke oppositie partijen? Het bedrijfsleven wil dolgraag verder en vooruit. Je leest het dagelijks in de krant. Ook het volk van Curaçao wil dolgraag verder en vooruit. U, ik en wij allemaal. Het volk wil niet geketend worden door de eigen politiek: u niet, ik niet en wij allemaal niet! De tijd van ketens en geketend zijn is voorbij. Al heel lang. Volk van Curaçao, laten wij volgende week zondag in al onze kerken een kaarsje branden. Voor onze oppositie politici, in de hoop dat de Heer ook aan hen het Licht van de vooruitgang wil laten zien! Laten wij de lieve heer vragen om hen niet langer in hun duisternis te laten zitten.
Tot zondag in de kerk!