maandag 31 juli 2017

Curacao en de humanitaire tragedie van Venezuela


Dit is een wanhopige oproep aan de Curaçaose autoriteiten. Venezuela beleeft een van de ernstigste crises in zijn geschiedenis. Een crisis met vele kanten die zichtbaar zijn in het huidige humanitaire drama: Venezolanen lijden honger, ze leven in de angst om gedood te worden door gewapende bendes, door repressieve krachten of te sterven door gebrek aan medicijnen.

Ruim 1.200.000 legale en ongedocumenteerde Venezolanen zijn geëmigreerd naar Colombia. In 2016 kwamen er wekelijks tussen de 300 en 400 Venezolanen in Peru, waar de Peruaanse overheid tijdelijke vergunningen verleenden die legaal vóór 1 december 2016 in het land verbleven. In Chili zijn meer dan 8.000 Venezolanen met een tijdelijke of permanente visa en ruim 23.000 ingeschreven in afwachting van een werkvergunning.

Klein land
Wat gebeurt er in Curaçao? Waarom wordt er hier niet gereageerd, zoals andere zuster landen? Natuurlijk hebben we onze eigen problemen, en zijn we een klein land, maar we kunnen onze ogen niet sluiten voor het feit dat, mede door de inflexibiliteit van de Curaçaose autoriteiten, de stroom van ongedocumenteerde immigranten toeneemt en dat niemand de aantallen kent. 

Ze zijn op het eiland, dat is een feit van het dagelijks leven, de bevolking zelf kent en beschermt ze, de autoriteiten vervolgt en onderdrukt ze. De meesten van hen komen uit Falcon, de kuststaat die al honderden jaren verbonden is aan Curaçao, door migratie over en weer, door de handel en door familiebanden. 

Familienamen
Duizenden mensen van Falcon bewaren het geheugen van hun Curaçaose voorouders, de herinnering van gaan en komen tussen die smalle strook zee die ons altijd verenigde maar ons nu scheidt. De Faneite’s, Caseres, Petit, Curiel, Arión, Steckman, van Grieken, Henríquez, van der Biest, Pinto, Weber, Arends, Penso, Senior, De Lima, onder vele andere namen die dezelfde geschiedenis delen, families die wortels op beide kusten hebben. We spelen dezelfde tambú en eten dezelfde funchi, dezelfde ayacas en dezelfde keshi yena.

Het is tijd dat Curaçaose autoriteiten stilstaan bij hun historische verantwoordelijkheid van dit menselijke tragedie. Een stilzwijgen volstaat niet. Als andere landen tijdelijke of permanente maatregelen kunnen nemen om de stroom van migranten te kanaliseren en de mensenrechten van wanhopige Venezolanen respecteert, waarom Curacao niet? Deze vraag is pijnlijk en verdient een verstandige en respectvolle reactie.

Ondertekend door:
Ieteke ‘Inchi’ Witteveen, Curaçao, antropoloog  
Blanca De Lima, La Vela de Coro. Venezuela,  antropoloog, historicus
Kimberly N.  Schreuders. Curaçao, belastingadviseur
Kurt Schoop, Curaçao,  Social entrepeneur -
Dick Drayer, Curaçao, journalist, antropoloog
Herman van Bergen, schilder en beeldhouwer
Rianne Hellings, Curacao,  webdesigner and educator-
Ace Suares, Curacao,  Open source expert
Ini  Statia, Curacao,  taalkundige 
Rafael Ángel Curiel Penso, Coro. Venezuela, Architect  
Karol Senior, Coro, Venezuela., Pedagoog
Ysaac López. Pueblo Nuevo de Paraguaná. Venezuela, historicus
Hubert Cabaña. Curaçao, Curacao,  gepensioneerde
Ricardo Henríquez Larrazábal. Maracaibo, Venezuela-Barcelona, España, universitair docent
Raquel Tirado Molina. Coro. Venezuela, schrijver
María Fernanda Mujica Ricardo. Caracas. Venezuela, journalist Bernardo Rodríguez Salcedo. Coro. Bernardo Rodríguez Salcedo Venezuela-Dundee, Escocia,  Comunicador Social.-.



Kòrsou ta den pániko pa motibu di zeta

Kòrsou ta arib’abou. E beslag di e kompania di zeta merikano ConocoPhillips riba zeta i stòk di zeta di PdVSA lo a pone e suministrasho...